Ερωτικές Ιστορίες: Μια νύχτα που δεν θα ξεχάσω ποτέ

Ερωτικές Ιστορίες σπάνια γράφουμε εμείς οι άνθρωποι κι ακόμα πιο σπάνια τις λέμε όπως τις ζήσαμε. Εγώ όμως θα τα πω όπως τα θυμάμαι, γιατί αυτή η συγκεκριμένη νύχτα έχει μείνει μέσα μου χαραγμένη, σαν ένα μυστικό που λες μόνο στον πιο καλό σου φίλο. Ήταν καλοκαίρι, ζέστη από αυτές που σε κάνει να νιώθεις γυμνός, ακόμα κι αν φοράς ρούχα. Κι εγώ εκεί, με την Νίκη. Μόνο εγώ κι αυτή, σαν να σταμάτησε ο χρόνος.

Η πρώτη σπίθα

Την ήξερα χρόνια. Πάντα χαμογελαστή, πάντα με εκείνο το βλέμμα το βαθύ, που σου ‘βαζε ιδέες χωρίς να λες κουβέντα. Την ήθελα, αλλά δεν τόλμησα ποτέ να κάνω την πρώτη κίνηση. Εκείνο το βράδυ όμως, κάτι είχε αλλάξει. Η παρέα είχε φύγει, μείναμε μόνοι στη βεράντα. Η νύχτα μύριζε γιασεμί, κι ανάμεσα στα τσιγάρα και τις γουλιές από το ποτό, το μόνο που άκουγες ήταν οι ανάσες μας.

Αγγίγματα που μιλάνε

Κάποια στιγμή, τα χέρια μας βρέθηκαν δίπλα δίπλα πάνω στο τραπέζι. Δεν έκανα τίποτα σκόπιμο, μα ένιωσα τα δάχτυλά της να ακουμπάνε απαλά τα δικά μου. Δεν μιλήσαμε, μόνο κοιταζόμασταν. Εγώ, με καρδιά που πήγαινε να σπάσει. Εκείνη, με χαμόγελο μισό και μάτια που ‘λέγαν περισσότερα απ’ όσα έβγαιναν απ’ το στόμα της. Αυτό το άγγιγμα κράτησε λίγο, μα μου φάνηκε αιώνας.

Η στιγμή που όλα αλλάζουν

Μείναμε έτσι, σιωπηλοί, μέχρι που εκείνη άπλωσε το χέρι της και έπιασε το δικό μου για τα καλά. Εκεί κάπου χάθηκαν όλα τ’ άλλα. Έσκυψα προς το μέρος της, αναρωτήθηκα αν το θέλει στ’ αλήθεια – και τότε ένιωσα το στόμα της να πλησιάζει. Δεν φιληθήκαμε αμέσως. Πρώτα τα πρόσωπά μας αγγίχτηκαν, στα μάγουλα, στη μύτη, σαν να μετρούσαμε ανάσες. Η ένταση ήταν τόσο δυνατή, που για μια στιγμή πίστεψα πως θα σηκωθούν τα μαλλιά μου όρθια.

Εκείνη η νύχτα

Όταν τέλος στ’ αλήθεια φιληθήκαμε, ήταν σαν να βγήκε ξαφνικά ο αέρας απ’ το δωμάτιο. Όχι βιαστικά, αλλά με εκείνη την αργή, γεμάτη λαχτάρα κίνηση που σου μένει στο σώμα για μέρες. Το φιλί της είχε γεύση κρασί και μυστικό. Τα χέρια της με χάιδευαν στα μαλλιά, ενώ εγώ την είχα σφίξει πάνω μου. Ήταν όλα απλά, μα κι απίστευτα δυνατά.

Ό,τι μένει μετά

Μείναμε αγκαλιά, μιλούσαμε ψιθυριστά και χαζεύαμε τα φώτα της πόλης κάτω από το μπαλκόνι. Ήταν μια αίσθηση που δεν ήθελες να τελειώσει. Δεν χρειαζόταν να πούμε μεγάλα λόγια. Μια ματιά αρκούσε, ένα απαλό χάδι, και όλη η αμηχανία είχε χαθεί. Εκεί, κάτω απ’ τα αστέρια και με τον κόσμο να κοιμάται τριγύρω, εγώ ζούσα τη δική μου αλήθεια.

Ερωτικές Ιστορίες όπως τις ζούμε

Δεν ξέρω τι έγινε μετά. Ή μάλλον, δεν έχει σημασία. Ήταν αυτή η νύχτα που τα άλλαξε όλα, που για λίγες ώρες ένιωσα ότι είμαι ακριβώς εκεί που πρέπει. Οι πραγματικές ερωτικές ιστορίες δεν λέγονται εύκολα – αλλά αυτή άξιζε να την πω, γιατί κάθε φορά που τη θυμάμαι ανατριχιάζω από ευγνωμοσύνη μόνο που τη χάρισα στη ζωή μου.

Αυτά έζησα. Και τα λέω τώρα, όπως ακριβώς τα ένιωσα.

Αυτή την ιστορία μας την έστειλε ο Δημήτρης.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)