Ερωτικές Ιστορίες: Μια Αληθινή Εξομολόγηση Από Μια Αξέχαστη Νύχτα

Ερωτικές Ιστορίες υπάρχουν πολλές, όμως η δική μου, αυτή που μοιράζομαι μαζί σας τώρα, είναι κομμάτι της ζωής μου, και δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

Η Αρχή Μιας Απρόσμενης Βραδιάς

Ήταν μια συνηθισμένη Παρασκευή. Μόλις είχε βραδιάσει και όπως κάθε άλλη φορά, είχα μαζευτεί με τους φίλους μου σε εκείνο το παλιό καφενείο της γειτονιάς. Τίποτα δεν φαινόταν να προμηνύει ότι εκείνη η νύχτα θα ήταν διαφορετική. Κάπου ανάμεσα στις κουβέντες και τα γέλια, έψαξα στον χώρο και το βλέμμα μου έπεσε πάνω της. Δεν είχα ξαναδεί κορίτσι να λάμπει τόσο μέσα στο μισοσκόταδο.

Κάθισε με μια παρέα στην απέναντι γωνία. Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω της. Καθώς μιλούσε και γελούσε, οι κινήσεις της είχαν κάτι το μαγνητικό. Δεν τολμούσα εύκολα να κάνω κίνηση. Όμως κάτι με τραβούσε κοντά της, σαν να με προκαλούσε σιωπηλά με το χαμόγελό της.

Το Πρώτο Βλέμμα

Από ένα σημείο κι έπειτα, κάθε κουβέντα με τους δικούς μου άρχισε να ξεθωριάζει. Είχα καρφώσει το βλέμμα μου πάνω της, κι εκείνη το κατάλαβε. Για μια στιγμή, τα μάτια μας συναντήθηκαν. Εκείνη χαμογέλασε δειλά και χαμήλωσε το βλέμμα. Τότε ήξερα πως δεν ήταν ιδέα μου. Υπήρχε κάτι στον αέρα.

Συγκέντρωσα θάρρος κι έπιασα ευκαιρία όταν πήγε στο μπαρ. Ήμουν εκεί κι εγώ, δίπλα της, χωρίς να πω λέξη στην αρχή. Έριξε ένα βλέμμα και χαμογέλασα αμήχανα. «Δεν είσαι από δω, έτσι;» ρώτησα. Κούνησε το κεφάλι της και μου είπε το όνομά της: Μαρία.

Η Ερωτική Ένταση Χτίζεται

Ξεκινήσαμε να συζητάμε. Τα νεύρα μου είχαν λυθεί, το άγγιγμά της όταν ακούμπησε ελαφρά το χέρι μου με έκανε να ανατριχιάσω. Οι κουβέντες μας έρεαν φυσικά, με μια οικειότητα που δεν είχα ξανανιώσει ποτέ με άγνωστο. Οι σιωπές μεταξύ μας δεν ήταν βαριές. Ήταν φορτισμένες, γεμάτες νόημα.

«Θες να πάμε μια βόλτα έξω;» ρώτησα με τρεμάμενη φωνή. Βγήκαμε στη δροσερή νύχτα, κι ο αέρας μύριζε γιασεμί. Σταθήκαμε κάτω από μια κολόνα. Κάθησα δίπλα της, τόσο κοντά που ένιωθα τη ζεστασιά της. Τα χέρια μας συναντήθηκαν τυχαία, όμως κανείς δεν τραβήχτηκε. Τα βλέμματά μας μιλούσαν πιο καθαρά απ’ τα λόγια.

Το Αγγιγμα Που Τα Άλλαξε Όλα

Δεν χρειάστηκε να ειπωθεί τίποτα. Απλώς ένιωσα το πρόσωπό της να πλησιάζει αργά το δικό μου. Οι ανάσες μας μπλέχτηκαν κι η καρδιά μου χτύπαγε τρελά. Ένιωσα τα δάχτυλά της να περνούν στα δικά μου, ζεστά και σταθερά. Εκεί, στο πεζοδρόμιο, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα, το πρώτο μας φιλί ήρθε φυσικά, ήρεμα, σαν να ήταν η πιο λογική συνέχεια αυτής της ακατανίκητης έλξης.

Ο χρόνος σταμάτησε. Μείναμε έτσι, να κοιταζόμαστε στα μάτια, να χαμογελάμε χωρίς λόγο, μέχρι που ένιωσα ένα κύμα πρωτόγνωρης τρυφερότητας και οικειότητας να με πλημμυρίζει. Δεν ήθελα να φύγω, δεν ήθελε να φύγει. Σαν να ήμασταν μόνο εμείς στον κόσμο.

Η Τελευταία Ματιά Και Η Υπόσχεση

Οι ώρες πέρασαν γρήγορα, σαν να έτρεχε το ρολόι ενάντια σ’ εκείνες τις στιγμές που δεν θες να τελειώσουν. Στο τέλος, την συνόδευσα στο σπίτι της, μέχρι την εξώπορτα. Πριν μπει μέσα, σταθήκαμε αγκαλιασμένοι για λίγο. Ένιωθα την καρδιά της να χτυπάει δυνατά, τόσο κοντά στην δική μου. Ένα τελευταίο φιλί, τρυφερό, γεμάτο υποσχέσεις για τη συνέχεια.

Δεν ξέρω τι θα φέρει η επόμενη μέρα. Ξέρω μόνο πως εκείνη τη νύχτα έζησα κάτι αληθινό, κάτι που με έκανε να νιώσω ξανά ζωντανός. Μετέωρος ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, γύρισα σπίτι γεμάτος χαμόγελο, με τη γεύση και το άρωμά της να με συνοδεύουν μέχρι να με πάρει ο ύπνος.

Όσα Δεν Ξεχνιούνται

Με τον καιρό, συναντηθήκαμε ξανά, η έλξη ανάμεσα μας ήταν πάντα εκεί. Ήταν από τις στιγμές που ξέρεις πως ό,τι κι αν γίνει θα τις κουβαλάς μέσα σου. Σαν μια ερωτική ιστορία που δεν χρειάζεται τίτλους ή πολλά λόγια. Μόνο σιωπές, αγγίγματα και βλέμματα που τα λένε όλα.

Αυτά έζησα. Και τα λέω τώρα, όπως ακριβώς τα ένιωσα.

Αυτή την ιστορία μας την έστειλε ο Νίκος.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)