Ερωτικές Ιστορίες: Το πρώτο βράδυ με την Κατερίνα

Ερωτικές Ιστορίες πάντα έβρισκα ενδιαφέρουσες, αλλά ποτέ δεν πίστευα ότι κάποια μέρα θα αφηγηθώ κι εγώ τη δική μου. Όμως, υπάρχουν στιγμές που απλά πρέπει να τις πεις. Γιατί καίνε μέσα σου τόση ένταση, τόση ζεστασιά, που δεν γίνεται να τις κρατήσεις κρυφές.

Η αρχή μιας απροσδόκητης νύχτας

Ήταν απόγευμα Παρασκευής και τίποτα δεν έδειχνε πως θα άλλαζε κάτι στη μέρα μου. Ούτε που φανταζόμουν πως θα ζούσα μία εμπειρία που μέχρι και σήμερα, κάθε φορά που τη θυμάμαι, με κάνει να χαμογελάω χωρίς λόγο. Η συνάντηση με την Κατερίνα μπήκε στη ζωή μου ξαφνικά, σαν να την τράβηξε μια αόρατη δύναμη.

Γνωριζόμασταν λίγο καιρό, μέσα από παρέες, κουβέντες στον καφέ, εκείνα τα αδιάκριτα βλέμματα που μαρτυρούσαν ερωτισμό. Ποτέ όμως δεν είχε γίνει το κάτι παραπάνω – μέχρι εκείνο το βράδυ που όλα πήραν τον δρόμο τους με το πιο γλυκό σενάριο.

Το παιχνίδι με τα βλέμματα

Μαζευτήκαμε όλοι σε φίλου σπίτι. Προσποιούμασταν χαλαροί, μα ήδη τα βλέμματα μας είχαν άλλους σκοπούς. Θυμάμαι ακόμα το ηλεκτρικό ρεύμα στην ατμόσφαιρα κάθε φορά που πλησίαζε. Το γέλιο της γέμιζε το δωμάτιο και εμένα με τυλίγει μια τρελή επιθυμία να τη φτάσω πιο κοντά – να δω αν η φαντασία μου παίζει παιχνίδια ή αν όντως εκείνη νιώθει το ίδιο.

Κάποια στιγμή, μείναμε «τυχαία» δυο μας στην κουζίνα. Η κουβέντα κόπηκε στη μέση, τα μάτια μίλησαν. Ένας κόμπος στον λαιμό, μια σιωπή γεμάτη υποσχέσεις, κι ένα άγγιγμα ελαφρύ στο χέρι της. Ένιωσα το ρεύμα. Είχαμε και οι δυο το ίδιο, παιδικό σφίξιμο στο στήθος – αυτό που νιώθεις όταν θες ΚΑΙ δεν τολμάς να πεις τίποτα δυνατά.

Η στιγμή που αλλάζει τα πάντα

Λίγο αργότερα, όταν άδειωσε το σπίτι, την πρότεινα να μείνει λίγο ακόμα για ένα ποτό, μόνοι. Έκανε πως το σκέφτεται, αλλά το βλέμμα της ήδη είχε δώσει την απάντηση. Καθίσαμε μαζί στο μπαλκόνι – απέναντι στη νύχτα, μόνο τα φώτα της πόλης για συντροφιά.

Εκείνες οι σιωπές μας, πιο γεμάτες και από λόγια. Μιλούσαμε άσκοπα και όμως, σε κάθε άγγιγμα, κάθε γέλιο, κάθε μικρή παύση, κάτι χτιζόταν ανάμεσά μας. Σε μια στιγμή, κόλλησαν τα βλέμματά μας τόσο, που νόμιζα πως η ανάσα μου θα κοπεί. Έσκυψα λίγο πιο κοντά… μυρίζω το μαλλί της, νιώθω τη ζεστασιά του προσώπου της. Μια αγκαλιά διστακτική, αρχικά – μα γρήγορα έγινε αυτό που λέμε «δεν ήθελα να τελειώσει ποτέ».

Η απόλυτη ένταση, το άγνωστο της αρχής

Όσα έγιναν εκείνο το πρώτο βράδυ, τα έζησα με όλες μου τις αισθήσεις – και δεν χρειάζεται να περιγράψω λεπτομέρειες, γιατί όλα είναι χωμένα σε εκείνα τα βλέμματα, τα φιλιά που ξεκίνησαν ντροπαλά, τα αγγίγματα που άναβαν τη φλόγα πολύ πιο δυνατά απ’ όσο νόμιζα πως αντέχω. Κάθε στιγμή δίπλα της είχε μια ένταση πρωτόγνωρη: σαν να ανακαλύπταμε ο ένας τον άλλον για πρώτη φορά, με εκείνη την αμηχανία και την προσμονή που μόνο η αρχή μπορεί να σου χαρίσει.

Περάσαμε ώρες μιλώντας και αγκαλιάζοντας, χαμένοι στις σκέψεις μας, με τη νύχτα να κυλάει ήσυχα. Την επόμενη μέρα θυμόμουν όλα όσα είπαμε, αλλά πιο πολύ μείνανε μέσα μου οι σιωπές. Η ανάσα της δίπλα μου, η αίσθηση πως για πρώτη φορά κάποιος με κοιτάζει και με βλέπει αληθινά.

Και τώρα…

Δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον. Δεν έχω απαντήσεις ούτε βιασύνες – μόνο εκείνη τη γλυκιά προσμονή κάθε φορά που το κινητό μου φωτίζεται με το όνομά της. Αυτές είναι οι ερωτικές ιστορίες που μένουν, που σε γεμίζουν όνειρα και ανοιχτές πόρτες. Να έχεις να περιμένεις, να θυμάσαι, να χαμογελάς με μια μικρή φλόγα μέσα σου. Αυτά τα έζησα. Και τα λέω τώρα, όπως ακριβώς τα ένιωσα.

Αυτή την ιστορία μας την έστειλε ο Αντώνης.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)