Ερωτικές Ιστορίες: Μία νύχτα που χάραξε τη μνήμη μου

Ερωτικές Ιστορίες υπάρχουν πολλές, μα η δική μου μένει πάντα ζωντανή στο μυαλό. Ήταν μια συνηθισμένη Τετάρτη, εκείνα τα βράδια που δεν τα περιμένεις και σου αλλάζουν τη ζωή χωρίς να το καταλάβεις. Βρέθηκα σ’ ένα μικρό μπαράκι στα Κάτω Πετράλωνα. Στην αρχή, πήγα απλώς για δυο ποτά μετά τη δουλειά, για να ξεφύγω λίγο από τα συνηθισμένα. Όμως, εκείνο το βράδυ έμελλε να είναι αλλιώτικο, ακριβώς γιατί δεν το περίμενα.

Η Αρχή μιας Απρόσμενης Βραδιάς

Εκεί που καθόμουν μόνος στην άκρη της μπάρας, μπήκε μέσα η Άννα. Αν και δεν τη γνώριζα από πριν, κάτι στα μάτια της με τράβηξε αμέσως, σαν να με κοιτούσε χρόνια. Πήρε τη θέση της απέναντί μου, κοντά όσο να νιώθω το άρωμά της, μα όχι τόσο ώστε να φαίνεται ότι το επιδιώκει.

Στην αρχή, λέγαμε τα κλασικά. Πού δουλεύουμε, πώς μας φαίνεται η πόλη, πού βγαίνουμε. Όσο περνούσε η ώρα, τα βλέμματά μας γίνονταν όλο και πιο παιχνιδιάρικα, σαν να μιλούσαμε με τα μάτια περισσότερο παρά με τα λόγια. Εκείνη χαμογελούσε, έπαιζε με τα δάχτυλά της πάνω στο ποτήρι, εγώ δυσκολευόμουν να συγκρατήσω τον παλμό μου. Κάποιες στιγμές σιωπούσαμε και τότε το μόνο που ακουγόταν ήταν η μουσική του μπαρ και οι ανάσες μας. Ένιωθα αυτή τη γλυκιά αγωνία της προσμονής, σαν να περίμενα κάτι μεγάλο, χωρίς να ξέρω τι ακριβώς.

Η αγωνία του αγγίγματος

Το βράδυ κυλούσε και κάποια στιγμή, της πρότεινα να πάμε στο παλιό λιμάνι για μια βόλτα. Δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. Καθώς περπατούσαμε, οι δρόμοι ήταν σχεδόν άδειοι, κι αυτό έδινε μια κουφόβραση στη στιγμή, ενώ ο αέρας άγγιζε τα πρόσωπά μας. Προχωρώντας, τα χέρια μας ακουμπούσαν κάθε τόσο – τυχαία, αλλά όχι εντελώς. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα το δέρμα της, ένα αγκάλιασμα μέσα στη νύχτα που έμοιαζε ελαφρύ αλλά έκαιγε ταυτόχρονα.

Φτάσαμε σ’ ένα παγκάκι, καθίσαμε κοντά. Αρχίσαμε να μιλάμε με ψιθυριστές φωνές, λες και φοβόμασταν μην ακούσουμε δυνατά αυτά που νιώθαμε. Εκεί, ένιωσα το χέρι της να βρίσκει το δικό μου αργά, σταθερά. Εγώ γύρισα και την κοίταξα. Τα μάτια της πιο λαμπερά κι απ’ τη θάλασσα που είχαμε δίπλα μας. Δεν είπα τίποτα, μόνο αφέθηκα. Για πρώτη φορά ένιωθα ότι δεν έπρεπε να πω τίποτα παραπάνω, μόνο να αφήσω τη στιγμή να μιλήσει.

Το φιλί που ξεκίνησε τα πάντα

Όλα έγιναν σιωπηλά, λες και ξέραμε τι κάνουμε χρόνια. Έγειρε προς τα πάνω μου, κι εγώ δισταχτικά άγγιξα το πρόσωπό της. Το πρώτο φιλί ήρθε αργά, σχεδόν αβέβαιο, αλλά κράτησε αρκετά για να καταλάβουμε και οι δύο πως τίποτα δεν θα ‘ταν όπως πριν. Η ανάσα της μπερδεύτηκε με τη δική μου, και το φιλί αυτό έβγαζε όλα όσα δεν μας άφηναν οι λέξεις να πούμε. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα πως όλος ο κόσμος είχε σμικρυνθεί σε εκείνο το παγκάκι, πως όλα τα υπόλοιπα είχαν χαθεί.

Δεν χρειάστηκε να πούμε τίποτα άλλο. Χαθήκαμε, όχι μόνο στα χείλη, αλλά στα αγγίγματα τα τρυφερά, τα δειλά, σαν να ήμασταν δυο έφηβοι που πρωτογνωρίζουν το θαύμα της επαφής. Το δέρμα της μοσχοβολούσε, τα δάχτυλά της ζωγράφιζαν κυκλάκια στη ράχη μου, κι εγώ την έσφιγγα πάνω μου χωρίς να θέλω να χαθεί ούτε λεπτό από αυτή τη νύχτα.

Τα συναισθήματα που μένουν

Η ώρα πέρασε χωρίς να το καταλάβουμε. Ξημέρωσε, και κάπου ανάμεσα σε γέλια, αγγίγματα και τρυφερά φιλιά, νιώσαμε πως για μία νύχτα είχαμε γίνει ο ένας του άλλου ο κόσμος. Ανταλλάξαμε νούμερα όταν πια οι πρώτες ακτίνες ήλιου φώτιζαν τα μαλλιά της. Εκείνη χαμογέλασε, μου έσφιξε το χέρι και ψιθύρισε πως με περίμενε να ξαναβρεθούμε.

Δεν ξέρω αν αυτές οι στιγμές συμβαίνουν για όλους, αλλά ξέρω πως όταν σου τύχει μια τέτοια νύχτα, δεν την ξεχνάς ποτέ. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, τα χρώματα, τα βλέμματα, τα αθόρυβα λόγια μένουν να ζεσταίνουν το μυαλό και την καρδιά, σαν ανομολόγητο μυστικό που έχει χαραχτεί πάνω σου για πάντα.

Ερωτικές Ιστορίες που ζουν για πάντα

Τέτοιες ερωτικές ιστορίες δεν γράφονται στα βιβλία εύκολα. Γράφονται σε μια βραδιά γεμάτη αγωνία, προσμονή, σημειώνονται πάνω σε παγκάκια και αποτυπώνονται στα χαμόγελα αυτά τα μισοσβησμένα του πρωινού. Κι όσοι τις έχουν ζήσει, ξέρουν ότι όσα κι αν πεις, το αληθινό μένει πάντα μέσα στη σιωπή και στα βλέμματα.

Αυτά έζησα και τα λέω τώρα, όπως ακριβώς τα ένιωσα. Αυτή την ιστορία μας την έστειλε ο Μάκης.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)