Ερωτικές Ιστορίες – Όλοι έχουμε τουλάχιστον μία να διηγηθούμε, μια στιγμή που όλα άλλαξαν μέσα σε μια βραδιά. Απόψε θα σας πω τη δική μου ιστορία, χωρίς ωραιοποιήσεις ή υπερβολές. Όπως τη βίωσα – αληθινή, γήινη, γεμάτη ένταση, βλέμματα και σιωπές που λέγαν περισσότερα απ’ τα λόγια.
## Η αναπάντεχη συνάντηση
Είχε πέσει ένα περίεργο σούρουπο Σεπτεμβρίου. Ήμουν σε ένα φιλικό σπίτι, εκεί στη γειτονιά μου, όπου κάναμε ένα χαλαρό μάζεμα με παρέα. Τίποτα το επίσημο, με μπύρες, αστεία και κάπως ρετρό μουσική που έπαιζε βραχνά απ’ το παλιό στερεοφωνικό.
Εκεί που νόμιζα πως ήξερα όλους όσους θα μαζευτούν, την είδα. Μπήκε με δύο φίλους, τους χαιρέτησε χαλαρά, κι έριξε ένα γρήγορο βλέμμα προς το μέρος μου. Δεν ξέρω αν ήταν το χαμόγελό της ή τα μάτια της που φαινόντουσαν να κρύβουν κάτι, αλλά για πρώτη φορά μετά από καιρό με έπιασε εκείνο το γνώριμο σκίρτημα. Προσπάθησα να φανώ ατάραχος, αλλά η καρδιά μου έκανε τρελά κόλπα.
## Το αμήχανο φλερτ
Κάθισε απέναντί μου στον καναπέ, με ποτήρι στο χέρι. Περιστασιακές κουβέντες στην αρχή, ουδέτερες, τι δουλειά κάνεις, πώς βρέθηκες εδώ, τα συνηθισμένα. Όμως τα μάτια μας έλεγαν πολλά περισσότερα.
Ακόμη θυμάμαι πώς έπαιζε με τη φράντζα των μαλλιών της κάθε φορά που γελούσε με κάτι δικό μου. Ένιωθα τη φλόγα να δυναμώνει, σχεδόν ηλεκτρισμένη η ατμόσφαιρα. Οι φίλοι γύρω μας μιλούσαν για άσχετα, κι εμείς κάπως βρισκόμασταν κάθε φορά να κοιταζόμαστε στα κρυφά, λες κι ήμασταν μόνοι μας σ’ αυτή τη βραδιά.
## Η ένταση που μεγάλωνε
Κάποια στιγμή άρχισε να χαμηλώνει τα φώτα και να μικραίνει η παρέα. Βρέθηκα δίπλα της, έτσι απλά, ενώ έπαιζε ένα παλιό ζεϊμπέκικο. Είχε αυτό το χαμηλωμένο βλέμμα που σε προκαλούσε να πλησιάσεις χωρίς να πει λέξη.
“Πάμε λίγο στο μπαλκόνι;”, μου ψιθυρίζει. Βγήκαμε στο ψιλόβροχο, οι φωνές των υπολοίπων ακούγονταν βάθος. Εκεί ακουμπήσαμε στο κάγκελο, το σώμα της σχεδόν ακουμπούσε πάνω μου, αλλά κανείς δεν έκανε το πρώτο βήμα. Τα δάχτυλά της έπαιζαν με τον αναπτήρα, κι εγώ αφουγκραζόμουν κάθε αναπνοή μας.
## Η στιγμή που όλα άλλαξαν
Δεν χρειάστηκαν λόγια, ήταν αυτή η μικρή απόσταση ανάμεσα στα πρόσωπά μας που έκαιγε περισσότερο απ’ όλα. Έσκυψα σιγά, δίνοντάς της χρόνο να τραβηχτεί αν δεν ήθελε. Εκείνη δεν κουνήθηκε. Το πρώτο άγγιγμα ήταν δειλό, εφηβικό σχεδόν, και η πρώτη μας αγκαλιά έβγαλε μια οικειότητα που δεν περίμενα να νιώσω με κάποια που μόλις είχα γνωρίσει.
Το φιλί ήταν απαλό, γεμάτο λαχτάρα και υποσχέσεις για συνέχεια, κι ας μην ήξερα καν το επώνυμό της ως τότε. Χαθήκαμε σε αυτό το φιλί, και το σώμα μου ανατρίχιασε ολόκληρο με το άγγιγμά της.
## Μια νύχτα γεμάτη προσμονή
Γυρίσαμε μέσα, αλλά τίποτα πια δεν έμοιαζε ίδιο. Η βραδιά “τρέλανε”, ήπιαμε λίγο ακόμα, όμως το μυαλό μου ήταν μόνο σ’ αυτή. Οι κινήσεις της, τα χαμόγελα που ανταλλάξαμε, το πώς πλέχτηκαν τα χέρια μας χωρίς να το καταλάβουμε κανένας.
Λίγο πριν φύγει, καθώς ήμασταν στο κατώφλι, μου έγειρε το πρόσωπο κοντά στο αυτί, και μου ψιθύρισε “Θα τα ξαναπούμε, να το ξέρεις”. Εκείνο το βράδυ, δεν ήθελα να τελειώσει. Βγήκα έξω και περπάτησα στην ψιλοβροχή, με χαμόγελο χαζό και μυαλό γεμάτο εικόνες.
## Η επόμενη μέρα
Την επόμενη μέρα ξύπνησα με μια γλυκιά αγωνία. Είχα το τηλέφωνό της, κι όλη μέρα μετρούσα λεπτά για να της στείλω. Δεν ήξερα καν πώς θα εξελιχθεί, αλλά αυτό το πρώτο βράδυ δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Ήταν από εκείνες τις ερωτικές ιστορίες που δεν χρειάζονται παραπάνω περιγραφές. Μονάχα το συναίσθημα, την ένταση και τη βεβαιότητα ότι κάτι ξεχωριστό μόλις είχε ξεκινήσει.
Αυτά έζησα, και τα λέω τώρα, όπως ακριβώς τα ένιωσα.
Αυτή την ιστορία μας την έστειλε ο Γιώργος.
